Bir Şehit Çocuğu Çığlığı

Murat Kavak

Yazarın şu ana kadar yazılmış 56 makalesi bulunuyor.

Beş yaşında bir kızım ben.Bayramları severim.Annemin babamım benimle oynamasını isterim.Akşam eve gelirdi babam.Kapıda karşılardık.İçeri girer girmez bana “prensesim” der kucağına alırdı.Yaramazlık yapsam kızmazdı bana.Bir bakışı yeterdi hemen anlardım ne demek istediğini gözlerinden.Onun varlığı ile huzur bulur,onunla mutlu olurdum.
Bir yıl sonra okula başlayacaktım ben.Babam bana okulu anlatırdı.Geceleri yatmadan önce gözlerimi kapatıp okuldaki ilk günü düşünürdüm.Babam bırakacaktı beni okula.İlk günde öğretmenimin yanına gidecek ona beni anlatacaktı.”Benim kızım akıllı terbiyeli bir kızdır” diyecekti.Barbi bebekli bir kalemlik alacaktı bana.İçine renkli kalemlerimi koyup,hayalimdeki evi çizecektim,masmavi bir gök yüzünde parlayan bir güneşin altında bahçesi ağaçlı bir evdi benim hayalim.Tam ağacın altında annem ben ve babam olacaktık.Pek resim yapmayı beceremiyorum ben.Babam öğretti kalem tutmayı bana,ilk resmimi onunla çizdim.Yapabildiğim kadar yapacaktım kocaman bir ağacın altında mutlu ailemizin resmini.Sonra onu öğretmenime gösterecektim.Şu çöpten adam benim babam diyecektim gururla,bir aferin bekleyerek.
Çizgi filmleri izlerdik babamla biz.Annem dizi izlemek isterdi babam “kızım izleyecek” der bana en sevdiğim çizgi filmleri açardı.Sonra şakalaşırdı benimle.Bir kez bile kızmadı bana.Ondan sevgiden başka hiç bir şey görmedim ben.Yaz akşamları beni omuzuna alır dondurmacıya götürürdü.Oyun parkına gider salıncakta sallardı beni.Nasılda mutlu olurdum anlatamam sizlere.
Sonra o kara gün geldi.Büyüklerin dünyasının kötü yüzü ile tanıştım.Bir sabah ben annemin çığlıklarıyla uyandım.Ne olduğunu anlamadım.Annemi hiç böyle görmemiştim.Çok korktum.Komşularda geldiler.Beni bir odaya kapattılar.Her yer ağlayan insanlarla doldu.Ben babamı aradım.Çünkü ne zaman bir güçlük,zorluk olsa hep babam ortaya çıkar hemen toparlardı her şeyi.
O gün babam gelmedi.”Babam nerede?” diye sorduğum herkes kaçtı benden.Ya yüzünü sakladı,ya hıçkırıklara boğuldu.
Sonradan öğrendim babamı nöbet tuttuğu yerde başından vurmuşlar.Oracıkta ölmüş.
Neden vurmuşlar babamı bilemedim.
O günden beri ağlıyorum,onu çok özlüyorum.Neden onu vurduklarını ona neden kıydıklarını hala bilmiyorum.Bir şeyler dediler,siyaset dediler,terör dediler..Ben bunları bilmem ki..
Ben geceleri beni yatağıma götürecek babamı arıyorum…

Murat Kavak
25/07/2015

YAZARIN SON YAZILARI
Hayret - 21 Ekim 2017
Toprağa Benzer Kalbimiz - 20 Ağustos 2017
Arayış Teodise - 30 Haziran 2017
16 Mayıs 1919-Manisa - 26 Mayıs 2017
Persona Koleksiyonu - 19 Nisan 2017
HAKİKATE KÖR OLMAK - 1 Nisan 2017
Mirasyediler Derneği - 10 Mart 2017
Dike,Themis ve Nomos. - 25 Şubat 2017
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ